Gazetka SMS 69 – wydane październikowe

Autor: | Data publikacji: Listopad 26, 2014

WYWIAD Z WICEDYREKTOREM Szkoły Podstawowej nr 69 – Panią Dorotą Matuśkiewicz

  • Została Pani zastępczynią dyrektora Szkoły Podstawowej nr 69- pani Ewy Baranowskiej. Jak Pani czuje się na tym stanowisku?
  • Dobrze
  • Jakie są Pani priorytety, jeśli chodzi o najbliższe działania na stanowisku zastępczyni?
  • Dbanie o bezpieczeństwo w naszej szkole.
  • Jakie ma Pani pomysły na polepszenie pracy naszej szkoły, by zarówno uczniom jak i nauczycielom było w niej łatwiej i przyjemniej?
  • Jeśli będzie to możliwe to wyposażenie szkoły w kolejne pomoce multimedialne, wprowadzenie dziennika elektronicznego. Natomiast myślę, że miła atmosfera i życzliwe słowa mają wielki wpływ na to,  jak pracuje się nauczycielom i uczniom. Stworzenie takich warunków nie zależy tylko od kadry kierowniczej, ale również od nauczycieli, uczniów oraz rodziców. Dlatego zależy mi na tym, aby w naszej szkole miła atmosfera pracy trwała jak najdłużej.
  • Czego oczekuje Pani od nauczycieli, a czego od uczniów?
  • Od nauczycieli i od uczniów oczekuję tego samego, aby wykonywali swoje obowiązki uczciwie i rzetelnie.
  • Co Pani w naszej szkole podoba się najbardziej, co należałoby propagować, zareklamować, tak, by od nas uczyli się inni, a co należałoby jak najszybciej zmienić?
  • Nasza szkoła może pochwalić się wysokim poziomem przygotowywanych imprez szkolnych i konkursów, szerokim wachlarzem uroczystości, imprez, profilem sportowym szkoły, klasą teatralną, pracą samorządu uczniowskiego, miłą atmosferą.
  • Nie podoba mi się, że w szkole wiele sprzętów, ekspozycji prac dzieci jest niszczona przez uczniów. Podziurawione ściany, porysowane ławki, wyrwane drzwi od szafek na ubrania, połamane słuchawki i klawiatury w pracowni komputerowej, krzesła, wulgaryzmy i arogancja niektórych uczniów.
  • Była Pani liderką europejskiego programu COMENIUS. W ramach realizacji tego programu poznała Pani sposób pracy wielu europejskich szkół, między innymi w Wielkiej Brytanii, Szwecji, Włoszech, Grecji, Turcji, Rumunii, Słowacji. Działania edukacyjne, której z tych szkół wywarły na Pani szczególne wrażenie i chciałaby Pani pomysły, programy czy metody nauczania w niej realizowane przenieść na grunt naszej szkoły? A w szczególności, jakie doświadczenia innych szkół chciałaby Pani wykorzystać na stanowisku zastępcy dyrektora?
  • Moja odpowiedź na to pytanie byłaby baaaaaaaaardzo długa,   ale w dużym skrócie to: przeniosłabym ze szkoły szwedzkiej i angielskiej ciszę, zdyscyplinowanie , porządek, szacunek do innych, poszanowanie do sprzętów, pracę projektami, wyposażenie sal, dodatkowego nauczyciela wspomagającego w klasach młodszych, stawianie priorytetu na umiejętności praktyczne.
  • Jak jest różnica pomiędzy byciem nauczycielem a bycie zastępcą dyrektora?
  • Zastępca dyrektora szkoły ma zupełnie inne obowiązki niż nauczyciel. Pracuje nawet wtedy, kiedy uczniowie i nauczyciele mają wakacje. Właśnie wtedy organizuje pracę w szkole, układa plan lekcji, sporządza plan pracy szkoły na cały rok. W trakcie roku szkolnego pilnuje, aby wszystko w szkole przebiegało zgodnie z tym planem. Hospituje lekcje, tzn. przygląda się pracy nauczycieli i uczniów na zajęciach i ocenia pracę nauczycieli. Musi sporządzać wiele sprawozdań, planów, gromadzić dokumentację dotyczącą przebiegu nauki każdego ucznia oraz przebiegu pracy każdego nauczyciela. Dba o to, aby w szkole były bezpieczne warunki do nauki. Uczestniczy w różnych szkoleniach, naradach i spotkaniach, aby ciągle doskonalić swoje umiejętności, poznawać nowe przepisy. Wicedyrektor szkoły uczestniczy również w uroczystościach szkolnych a także reprezentuje szkołę na zewnątrz.
  • Lepiej być nauczycielką kształcenia zintegrowanego czy zastępcą dyrektora?
  • Lubię być nauczycielką i zastępcą. Każda rola niesie ze sobą coś niepowtarzalnego.
  • Lubi Pani to, co teraz Pani robi?
  • Obojętnie, co bym robiła w życiu i w jakim zawodzie bym pracowała, to lubiłabym to robić, ponieważ lubię wyzwania.
  • Co wydaje się Pani najtrudniejsze na tym stanowisku?
  • W moim przekonaniu pracuję w dobrej szkole i może dlatego na dzień dzisiejszy nic nie wydaje mi się trudne.
  • A jaka była Pani reakcja, gdy dowiedziała się Pani, że zostanie Pani zastępczynią dyrektora SP 69?
  • Nie dowiedziałam się, że zostanę wicedyrektorem, natomiast otrzymałam taką propozycję. I ucieszyłam się, że mogę zdobyć kolejne doświadczenie życiowe.
  • Jak przyjęcie przez Panią stanowiska zastępcy dyrektora wpłynęło na Pani życie zawodowe i osobiste?
  • Zbyt krótko pełnię tę funkcję, aby zauważyć jakiś wpływ.
  • A co jest dla Pani najważniejsze w życiu?
  • Akceptować to co daje nam los i cieszyć się każdym dniem.
  • Jak Pani najchętniej wypoczywa po trudnej pracy w szkole?
  • Tańczę oraz śpiewam w zespole pieśni i tańca, pracuję w ogrodzie, bawię się z kotem, wygłupiam się z moimi dziećmi.
  • Bardzo dziękujemy za rozmowę i życzymy Pani wielu sukcesów w pracy nauczycielskiej i na stanowisku wicedyrektora.
  • Rozmawiały: Zuzanna Taciak i Wiktoria Iwińska

 

Rozmowa z Robertem Trzaskowskim z klasy 6a

Jak zaczęła się Twoja akrobatyczna przygoda?

  • Moja mama stwierdziła, że mam za dużo energii i muszę koniecznie jakoś ją rozładować, dlatego posłała mnie do SP 69 Szkoły Mistrzostwa Sportowego, bym trenował akrobatykę sportową.

Ucieszyłeś się z powodu tej decyzji?

  • Tak, spodobał mi się ten sport i bez przymusu zacząłem go uprawiać.

Ktoś w Twojej rodzinie wcześniej uprawiał akrobatykę sportową?

  • Nie, byłem pierwszą osobą w mojej rodzinie, która zaczęła trenować akrobatykę sportową.

Dzisiaj jesteś już uczniem klasy szóstej. Pamiętasz w ilu zawodach brałeś udział?

  • Nie jestem w stanie odpowiedzieć, w ilu zawodach uczestniczyłem, ale wiem, że było ich bardzo dużo.

Jakimi sukcesami możesz się pochwalić?

  • Na ostatnich zawodach- Młode Talenty 2014- zająłem pierwsze miejsce w skokach synchronicznych na trampolinie (wraz z Aleksem Hirschem).

Które zawody były dla Ciebie najważniejsze?

  • Młode Talenty 2013. Były to dla mnie pierwsze tak ważne zawody, dlatego najbardziej je przeżywałem.

Uprawianie akrobatyki wiąże się z dużym wysiłkiem, wieloma godzinami treningów, często z rezygnacją z różnych przyjemności. Nie masz czasami chęci zrezygnowania z tego sportu?

  • Mam takie chwile, nie chce mi się ćwiczyć, jestem wyczerpany treningami, ale też zależy mi na tym, by coś osiągnąć w życiu. Jeśli chcę wygrywać zawody, muszę wszystko przetrwać.

A jak stajesz na podium, co czujesz?

  • Zajmowanie miejsca na podium to dla mnie trochę krępujące uczucie, ale jednak, nie da się ukryć, miłe.

A trener chwali Cię za osiągnięcia sportowe?

  • Nie, ponieważ wie, że stać mnie na więcej.

Masz jakąś specjalną dietę, czy jesz to, co lubisz?

Jeśli chcę utrzymać dobrą kondycję, nie mogę jeść zbyt dużo słodyczy. Poza tym jem to, co lubię.

Jak Twoi rodzice odnoszą się do tego, co robisz, do Twoich osiągnięć?

  • Są ze mnie zadowoleni. W końcu to oni zapoczątkowali tę „bitwę”.

Jak będzie wyglądała Twoja sportowa przyszłość? Dalej będziesz trenował? A może zostaniesz trenerem akrobatów?

  • Moje myśli nie sięgają w tak daleką przyszłość.

Rozmawiały: Ola Michalczak i Wiktoria Iwińska, kl. VIA

PANI BIBLIOTEKARKA – JOANNA SZOPKA poleca ciekawą książkę

Buba to siedemnastolatka kochająca ludzi, dżinsy i martensy. Jest dziewczyną inteligentną i zdolną. Jej rodzice są sławnymi osobami. Ojciec Buby to znany prezenter telewizyjny, mama zaś to pisarka niezbyt dobrze sprzedających się romansów. Są bardzo zapracowanymi ludźmi, którzy mają problem ze znalezieniem czasu dla swej latorośli. Najbliższym sercu dziewczyny jest dziadek, który wspiera ją zawsze i jako jeden z niewielu interesuje się nią.
Dziewczyna, jak to nastolatka, ma sporo problemów, zwłaszcza uczuciowych. Podoba jej się Adam, jednak Adamowi podoba się Jolka. Jolce zaś podoba się Miłosz, któremu to podoba się Buba. I jak rozwiązać ten problem? Są i inne problemy, a mianowicie kłótnie rodziców, czy szalone pomysły mamy. Jednak życie Buby stopniowo nabiera kolorów, gdy poznaje Agę i Miłosza.
Barwnych postaci z książki trudno nie polubić. Na szczególną sympatię zasługuje dziadek Buby. Cięte riposty i kąśliwe uwagi staruszka rozśmieszają nie raz i nie dwa. Tytułowa bohaterka również wzbudza szczególne zainteresowanie. Ta niepozorna osóbka zmienia się pod wpływem życiowych perypetii, uczy się asertywności, wciąż jednak na pierwszym miejscu stawia szczęście innych.

Jak każda książka Barbary Kosmowskiej i ta Was nie zawiedzie. Polecam ją tym, którzy lubią czytać optymistyczne książki z niezwykłym i szczęśliwym zakończeniem.

Barbara Kosmowska ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Obecnie pracuje Wydziale Filologiczno-Historycznym w Akademii Pomorskiej w Słupsku. Debiutowała jako licealistka w latach 70. XX w. Jej pierwsza powieść Głodna kotka wydana została w roku 2000. Inne utwory: Teren prywatny, Prowincja, Gobelin i Buba, W górę rzeki, Niebieski autobus, Myślinki, Puszka oraz Buba – sezon ogórkowy. Kilka jej powieści zdobyło prestiżowe wyróżnienia. Książka Pozłacana rybka zdobyła nagrodę literacką Książka Roku 2007 oraz została nagrodzona w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren.

IX Edycja Łazarskiego Turnieju Dwóch Ogni Dziewcząt klas V i VI.

         W dniu 21.10.2014 roku w naszej szkole odbyła się już IX Edycja Łazarskiego Turnieju Dwóch Ogni Dziewcząt klas V i VI. Organizatorką turnieju była nauczycielka wychowania fizycznego- pani Mariola Dziegciar.

Drużyny biorące udział w zawodach składały się z sześciu uczennic klas V i sześciu uczennic klas VI.

Jak zwykle rywalizacja pomiędzy szkołami uczestniczącymi w turnieju była niezwykle zacięta. Wszystkie zawodniczki chciały odnieść zwycięstwo i pokonać przeciwniczki.

W tym roku wyniki były następujące:

pierwsze miejsce zdobyła Szkoła Podstawowa nr 9, drugie wywalczyła reprezentacja naszej szkoły, trzecie przypadło drużynie ze Szkoły Podstawowej nr 26, natomiast czwarte Szkole Podstawowej nr 77

Gratulujemy serdecznie zwyciężczyniom, a także pozostałym drużynom i wszystkich zapraszamy za rok !!!

W ŚWIECIE TEATRIXA – SPEKTAKL MAGIA TEATRU

W czwartek, 9 października 2014 r. obejrzeliśmy spektakl „Magia teatru”. Reżyserem i autorem scenariusza był Michał Białecki. Wraz z głównym bohaterem sztuki Nejem (Postacią, Rolą istniejącą w świecie wirtualnej rzeczywistości) odbyliśmy niezwykłą podróż akcji z ekranu (MATRIX) na scenę (TEATRIX) i z powrotem.

Poznaliśmy historię powstania teatru, który miał swój początek w starożytnej Grecji, obejrzeliśmy sceny ze sztuk Szekspira („Romeo i Julia”), Moliera (Świętoszek”), Aleksandra Fredry („Zemsta”), dowiedzieliśmy się też, czym jest „comedia dell`arte”. Nauczyliśmy się nowych pojęć związanych z teatrem.

Aktorzy wcielili się w swoje role doskonale- przekonująco i porywająco zagrali sceniczne postacie.

Kostiumy, w których występowali, podkreślały charakterystyczne cechy postaci i wskazywały miejsca akcji. Scenografia była ciekawa i posłużono się efektami specjalnymi.

Na uwagę zasługiwała także muzyka, zarówno nastrojowa jak i żywa, ponadto aktorzy śpiewali wesołe, wpadające w ucho piosenki.

Czas spędzony w teatrze nie był czasem straconym. Spektakl okazał się ciekawy, w sposób przystępny pozwolił nam utrwalić i przyswoić sobie wiele pojęć teatralnych.

Wróciliśmy do szkoły bogatsi o wiedzę o teatrze

 

Pośmiejmy się

Na komisariat policji przybiegają dwaj zdyszani chłopcy i krzyczą:
– Nasz nauczyciel… Nasz nauczyciel…
W końcu jeden z policjantów pyta:
– Co mu jest? Miał wypadek?
– Nie. Źle zaparkował!

NASZA TWÓRCZOŚĆ

Brązowo- złota jesień przyszła,

włosy rude w warkocz zaplotła

a za sobą z liści długi welon wlokła.

Spotkała po drodze parę smutnych twarzy,

pomyślała, że zaraz szczęściem ich obdarzy.

Potem po drzewach porozwieszała brązowe kasztany,

pofarbowała czerwienią i miodem na drzewach liście.

Nigdy o tak kolorowej jesieni nie marzyliście!

A kiedy wszyscy już spać będziecie,

jesień zapuka do waszych drzwi

i zostawi po sobie ślad

jesienny złoty kwiat.

Ola Kmieciak, kl. VIC

 

Dziękuję Ci Panie

za jesień złotą,

za astry i chryzantemy w małych ogrodach,

za konie galopujące po miedzianych łąkach

za słońce ogrzewające zwierzęta

w chłodne poranki,

za deszcz niewielki

i czysty.

Wiktoria Iwińska, kl. VIA

 

Świat jak android

miliony aplikacji

Facebook

Minecraft

YouTube

Żadnych wakacji

dla mózgu.

Czas płynie

tak szybko,

że zegar pęka na pół.

Czy taki powinien być świat?

Łapka w górę,

Łapka w dół.

 

Jakub Niklas, kl. VIC

Dużo jest cudów w naszym świecie,

a jak ich wiele nawet nie wiecie.

Cudem jest przecież zwyczajna tęcza,

która mnogością kolorów zachęca,

czyste strumyki z gór spływające

i ptaki na drzewach pieśni śpiewające,

śnieg, który zimą na Gwiazdkę spada,

kochany dziadek, który baśnie opowiada,

błękitne morze podczas wakacji,

które dostarcza tyle atrakcji,

a już największym cudem na świecie

jest to, gdy rodzi się maleńkie dziecię.

Jakub Słoma, kl. VIC

 

CIEKAWOSTKI Z ŻYCIA ZWIERZĄT

nie zapadają w sen zimowy, a właśnie zimą mieszkają w dziuplach, żywią się pędami, nasionami, grzybami, owocami a także owadami.

– Obecnie w Bałtyku żyją trzy gatunki fok: foka szara (reprezentowana najliczniej), foka pospolita i foka obrączkowana (nerpa). Szczęściarze mogą zaobserwować pojedyncze osobniki w ujściu Wisły (Mewia Łacha), inne ulubione miejsca w rejonie Zatoki Gdańskiej to Ryf Mew (Rybitwia Mielizna) oraz Cypel Helski.

prowadzą nocny tryb życia. Ich obroną są liczne kolce na ciele. Jedzą robaki (dżdżownice, ślimaki). Każdy z jeży pokryty jest ok. 5000 kolców.

Opracowanie- Jakub Niklas

AUDYCJA MUZYCZNA TEATRALNE OBRAZY

W poniedziałek 20 października 2014 roku w naszej szkole odbyła sie audycja muzyczna zatytułowana „Teatralne obrazy”.

W przedstawieniu brało udział dwóch aktorów. Jeden z nich był narratorem wprowadzającym widzów w świat teatru, drugi natomiast grał różne role.

Audycja była opowieścią o teatrze i różnych jego składnikach- kostiumach, rekwizytach, scenografii, grze aktorskiej. Dekorację sceniczną stanowiła maszyna zmieniająca aktora w różne postacie. Po wejściu do niej zmieniał się on na przykład w żabę, która z kolei stawała się w księciem z baśni, czy też w kobietę- kwiat lub mima. Na samym końcu aktor przybrał postać czarodzieja i kazał narratorowi wejść do maszyny, po czym ten zmienił się w tańczącego motyla.

Spektakl w wykonaniu dwóch aktorów był bardzo ciekawy, pozwolił nam powtórzyć wiedzę o teatrze. Polecam go tym, którzy chcą się czegoś nauczyć poprzez zabawę, w formie rozrywkowej.

                                                   Monika Jułga, kl. VIC

RECENZJA FILMU CZAROWNICA – LEKCJA TOLERANCJI I PRZESTROGI PRZED EGOIZMEM

We wtorek, 14 października 2014 roku obejrzeliśmy film Roberta Stromberga pod tytułem „Czarownica”.

Stanowi on współczesną wersję baśni „Śpiąca królewna”. W roli głównej wystąpiła Angelina Jolie.

Film jest historią miłości i zdrady, której doświadcza bohaterka- Diabolina- władczyni świata natury żyjąca w pełnej harmonii z mieszkańcami swej magicznej krainy, w której panuje dobrobyt.

Jednak wrodzona chciwość i potrzeba władzy króla Henry`ego powoduje, że napada on na królestwo Diaboliny, burzy panujący w nim spokój. Dodatkowo zdrada ukochanego powoduję, że bohaterka rzuca klątwę na jego córkę Aurorę.

„Czarownica” to film, który jest lekcją tolerancji i przestrogą przed egoizmem. Uczy, jak nie powinniśmy postępować w życiu. Nie wolno nam krzywdzić innych w imię naszych nikczemnych zachcianek ani reagować zemstą na krzywdę, którą nam wyrządzono.

Aktorzy występujący w filmie zagrali swe role wyśmienicie, zwłaszcza Angelina Jolie.

Muzyka świetnie komponowała się ze scenografią i akcją filmu. Robiły też wrażenie efekty specjalne w scenach starć między ludźmi i magicznymi stworzeniami, które przykuwały szczególną uwagę widza, a także sceny z wróżkami (granymi przez Lesley Manville, Imeldę Staunton i Juno Temple) pomniejszonymi i wyprofilowanymi komputerowo.

Film bardzo nam się podobał, ponieważ był ciekawy ze względu na magiczną aurę, poruszaną tematykę, doskonale zagrane przez aktorów role. Zostaliśmy zmuszeni do zastanowienia się nad naszym postępowaniem, w ogóle nad światem. Polecamy wszystkim, zwłaszcza, że należy do gatunku familijnego.

RECENZJA GRY KOMPUTEROWEJ

   Watch Dogs– to gra jest naprawdę niesamowita z wieloma technologicznymi nowościami, przeznaczona dla wielu graczy.

W tej grze wcielamy się w postać Aiden Pearce– antybohatera- będącego ekspertem we włamywaniu się do systemów elektronicznych. Dzięki umiejętnościom hakerskim dowiadujemy się, co się dzieje na świecie. W dzisiejszych bowiem czasach wszystkie ważniejsze miasta są połączone w sieć. Miejska infrastruktura jest monitorowana i kontrolowana przez złożone systemy operacyjne. W “Watch Dogs” system ten nazywa się ctOS i kontroluje niemal wszystkie elementy miejskiego życia oraz zawiera najważniejsze informacje o wszystkich jego mieszkańcach. Jako Aiden Pearce, który dokonuje zemsty na tych, którzy skrzywdzili jego rodzinę, będziesz w stanie prześwietlać i hakować wszystkich, którzy Cię otaczają, manipulując systemami miejskimi, zatrzymując sygnalizację świetlną, wyłączając sieć elektryczną i nie tylko. Gra jest wspaniała. Gorąco polecam!!!!!  

                                       Oliwer Reiter, kl. VIA

 

Jak nie kochać jesieni…

Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,
Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.
Ptaków, co przed podróżą na drzewach usiadły,
Czekając na swych braci, za morze lecących.

Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych,
Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych.
Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc,
Kojąc w twym słabym sercu, codzienne zgryzoty.

Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,
Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.
Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.
Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
I w swoim majestacie uczy nas pokory.
Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.
                               Tadeusz Wywrocki

SONDA

ZAPYTALIŚMY NASZYCH NAUCZYCIELI JAKI MAJĄ SPOSÓB NA ZŁOŚĆ

„Nigdy nie złościmy się bez powodu,

Ale rzadko jest to właściwy powód”

Benjamin Franklin

———————————————————————

  1. Iwona Wolicka– Liczę do dziesięciu.
  2. Barbara Słowińska– Słucham spokojnej muzyki.
  3. Elżbieta Górska– Czytam książkę, zapalam świeczkę i piję herbatę.
  4. Aleksandra Osińska– Nie stresuję się.
  5. Krystyna Sładkowska– Czytam książkę, słucham muzyki albo zajmuję się genealogią rodzinną.
  6. Małgorzata Królczyk– Wychodzę na spacer z psem.
  7. Beata Pankowska– Wyciszam się i słucham muzyki.
  8. Joanna Chrzan– Ćwiczenia fizyczne. A jak złość nie mija, to liczę do dziesięciu.
  9. Danuta Olejnik– Trzy głębokie oddechy.
  10. Mirosław Górny– Liczę do dziesięciu.
  11. Waldemar Okoniewski– Nie mogę udzielić odpowiedzi.
  12. Ewa Rezler– Czytam książkę i słucham relaksującej muzyki.
  13. Dorota Matuśkiewicz– Śpiewam i tańczę.
  14. Kornelia Cichocka– Liczę do dziesięciu i głęboko oddycham.
  15. Beata Jankowska– Biorę głęboki oddech.
  16. Joanna Szopka– Koncentruję myśli na rzeczach dla mnie przyjemnych.

 

 

  1. Teraz Ty– Natalia Szroeder, Liber
  2. Brać– Donatan
  3. Bailando Enrique Iglesias
  4. Rude -Magic
  5. Chwile jak te Kamil Bednarek, Staff
  6. Shake It Off – Taylor Swift
  7. All About That Bass Meghan Trainor
  8. 1 Moment– Buka, K2
  9. Start A Fire- Margaret
  10. Pusty dom –Grzegorz Hyży

 

Uwielbiam zwierzęta, dlatego chciałabym chodzić

do takiej szkoły, w której byłoby ich mnóstwo.

Przed szkołą stałyby dwa owczarki niemieckie. Pilnowałyby one wejścia. Na boisku znajdowałby się wielki basen, a w nim pływałyby delfiny. Moglibyśmy je podziwiać i bawić się z nimi każdego dnia. Natomiast w każdej z klas byłby inny gatunek zwierząt. W jednej znajdowałyby się papugi, które uczylibyśmy mówić, w innej żółte kanarki albo chomiki. Oczywiście w planie zajęć mielibyśmy takie lekcje jak: pielęgnowanie kotów, psów czy chomików. Na przerwach uczniowie bawiliby się ze zwierzętami, w ten sposób relaksując się przed kolejnymi zajęciami, bo przecież codziennie odbywałyby się też zwykłe lekcje: język polski, język angielski, matematyka i inne.

Oprócz wielkiego basenu z delfinami na terenie szkoły znajdowałby się też basen do nauki pływania, na którym ratownikami byłyby psy- wodołazy.

Mam nadzieję, że jak dorosnę, otworzę taką szkołę. Bardzo bym tego chciała. Wierzę, że spełnię to marzenie.

                                           Malwina Juchiewicz, kl. VA

Spis treści:

 

-Wywiad z panią Dorotą Matuśkiewicz- wicedyrektorem szkoły

-Wywiad z Robertem Trzaskowskim, akrobatą z klasy VIA

-Akrobatyka Sportowa-Młode Talenty Drzonków 2014

-Szkolny rajd do Strzeszynka- fotoreportaż

-W świecie TEATRIXA-spektakl „Magia teatru”

-Film „Czarownica”-lekcja tolerancji i przestrogi przed egoizmem

-Nasza twórczość poetycka

-Kącik Mola Książkowego

-Audycja muzyczna- „Teatralne obrazy”

-Ciekawostki z życia zwierząt

IX Edycja Łazarskiego Turnieju Dwóch Ogni Dziewcząt klas V i VI

-Gra komputerowa Watch Dogs

-Do takiej szkoły chciałabym chodzić…

-Sonda- Sposób na złość

-Komiks- Zawody piłki siatkowej

-Moda szkolna

-Szkolna Lista Przebojów

Mój Poznań-widokówka

-Krzyżówka

-Karykatura

Zespół redakcyjny: Zuzanna Taciak, Wiktoria Iwińska, Ola Michalak, Ola Kmieciak, Jakub Niklas, Jakub Słoma, Monika Jułga, Oliwer Reiter, Malwina Juchiewicz, Zuzanna Gut, Luiza Wolska, Luiza Madalińska, Marysia Banasiak

Opieka redakcyjna: pani Krystyna Sładkowska

Współpraca: pani Iwona Wolicka, pani Joanna Szopka

 





Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *